بی صدایی صدای دریا هاست

X

بی صدایی صدای دریا هاست

شعر ها و هزوارش های ادبی ( سدضیا’الحق سخا )


	غزل سرنوشت غزل سرنوشت من ات مينوشتم اگر ، سرنوشتم ! عسل ميسرودم، شکر مينوشتم اگرميسرشتم سرشت ترا من زا نجير و خرمای تر ميسرشتم گليم سياهی اگر فرش راهی نه تارت تنيدم ، نه پود تو رشتم اگر جزفلاکت نرويد زخاکت من آبت ندادم ، ترا من نکشتم اگرپارسايم اگر گبرو ترسا اگر اهل مسجد وياازکنشتم اگررود آبم ، اگر يا سرا بم اگر ريگ و سنگم اگر خاک وخشتم تونقاش بودی که نقشم نمودی اگرخوب خوبم اگر زشت زشتم توبودی توبودی توبودی که کردی به يک دانه گندم ، برون ازبهشتم 1389 \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sun 4 Sep 2011 \|


	غزلی در نیستی هیهات ! به جز تلخی لبها خبری نیست یک لبشکری تاکه بریزد شکری ، نیست در پیله ی خاکستری وهم اسیریم پرواز فروسوخته است ، بال و پری نیست ازبسکه شکستند و شکستندو شکستند دیگر به خدا ، شانه و کتف و کمری نیست سنگ است وسفال است و غبار است و سیاهیست ای رهگذران ! پای بگیرید ، گذری نیست ازباغچه هم شعله ی نمرود برآمد ای خاک چه آمد به سرت ؟ تا ثمری نیست آماج بلاوقــــفه ی رگبار بلاییم جز دست دعا وای خدایا ! سپری نیست انگشت به هر در که زدیم سنگ فروریخت دیگر به کجا روی کنیم ؟ هیچ دری نیست * این قافله راهش به کجا میرسد آخر؟ پاسخ ندهد هیچ چرا ؟ بی پدری نیست؟! آدم نتوانـــــــست به ما ره بنماید درجمع شما کره خران ! راهبری نیست ؟! 2 سرطان 1390 \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sun 17 Jul 2011 \|


	غزلی برای تکتکک غزلی برای تِکتِکـَک برو كه سفسطه ميبافي تِكتِكـَـك ! برو گمشو نمي وزد به دلم هيــچگونه شك ، برو گمشو به جيك جيكاي بهارانه ، روي زخم ِ دلم نريز – لوده گـك ِ شاخچه ! – نمك ، برو گمشو به ذهن كوچك ِ تو زندگي همه سبزيــــــست خيال مفت چرا ميكشي يدك ؟ برو گمشو تو خوش بحال خودت باش- شاد باش- و نكــَش - به سوي پنجره ام هي سرك ، برو گمشو برو برقص و به جيك جيك خود بهاري باش زناي نول بزن ني لبك ، برو گمــــشو برو كه حوصله سر رفت ، كه خشم من گـُـل كرد هله ، بَـپَر زدرختم چَِـتــَـــك ، برو گمشو .......... نميري ؟! خُب ، نرو. پس، اين تفنگ و اين ماشه نشانه ... يك دو سه چار پنج و ... تـَك بُُ رو گــّــُمـ شو! 27حوت/ 86 تکتکک : پرنده ی کوچکتراز گنجشک که دربهار پدیدار میشود وما هراتی ها اورا تکتکک نامیده ایم. \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Wed 4 May 2011 \|


	قیامت سبز هلا ! قیامت سبز است و قیل وقال درخت دوباره فصل شگفتن ، خوشا به حال درخت صفای آیینه ی دشتهای شاداب و طلوع روشن و پاکیزه ی جمال درخت به روی پرده ی سبز چمن تماشایست خرام دلکش و مستانه ی غزال درخت ببین که کلک بهاران چگونه دوخته است شگوفه را چو نگینی به روی شال درخت بیا خجالت طاووس را نگاه کنیم خزیده رنگ پریده به زیر بال درخت الا پرنده ی شیدا ! چکاوک مهجور ! مبارکست ترا فرصت وصال درخت گذشت آنکه خس و خارپادشاهی کرد زمان قدرت سبز است با مجال درخت الهی ! امنترین خاکها ازآنش باد ! که تا فرا نرسد وحشت زوال درخت 26 حوت 1389 \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Tue 22 Mar 2011 \|


	*کندوی عسل* سر تا به قدم ، حال و هوای تو بهاریست چشمان تو سرشا ر غزلهای قناریست کندوی عسل ، خوشه ی انگور هرات است وقتیکه تبسم به لب قند تو جاریست جنگل چه کند تا نکند رقص به پایت ؟ رقصیدن گیسوی دلآرای تو ساریست از آبی ِ چشمان تو ، پرواز نگاهت شاهین خطر پیشه ی بیباک شکاریست در قعر زمستان ، گل صد برگ بروید تا عاطفه ی دست تو در باغچه کاریست پیوسته دلم این دل بشکسته ی عاشق افتاده به راه تو و در لحظه شماریست \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Thu 3 Mar 2011 \|


	*غزلی برای رسیدن* تو رفته ای به کجا ؟ من کجا به تو برسم ؟ بده نشانی راهی که تا به تو برسم شود که ذره ی خاکی به آفتاب رسد ؟ منی شکسته ی بی دست وپا به تو برسم ؟ حضور فاصله را ، مرز و انتهایی نیست کجا به جاده ی بی انتها به تو برسم؟ صدا بزن که درین سنگسار تلخ سکوت چو باز تاب صدا ، باصدا به تو برسم تو رفته ای و من اینک من و فقط دل من دلی تما م تو ، تا با وفا به تو برسم به پای سعی محالست . ولی امیدی هست ؟ که تا به یاری دست دعا ، به تو برسم ؟ اگرکه هست ، پس اینک همیشه دست دعا دعا که :« آه ، خدایا ! خدا ! خدا !... » به تو برسم \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sat 12 Feb 2011 \|


	*غزل قرضی* رویت ، سپیده را به سحر قرض داده است قرص زلال را به قمر قرض داده است لبخند تو که معنی دوگانه میدهد ایهام را به کلک هنر قرض داده است شیرینی لبان تو ای چشمه ی عسل ! قنداب را به شهد وشکر قرض داده است آوای تو مقامه ی صد کبک مست را وقت سحر به کوه و کمر قرض داده است یک تپه ارغوان شگفته رخان تو نام خدا به تخت سفر قرض داده است مژگان بی ملاحظه ی تو ولی دریغ چنگیز را برای خطر قرض داده است تلخست و ناگهانی رسد ورشکستگی میترسم ای خدا ! چقدر قرض داده است ؟! \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Thu 20 Jan 2011 \|


	یادبود *یادبود* یاد وقتی که عشق آبی بود دل هر ذره آفتابی بودپ زنده گی هرزه و لــَوَند نبود باحیا ، باادب ، حسابی بود چلچراغی اگر به سقف نبود پرتو ساده ی « رکابی » بود شامها پر ستاره بود و قشنگ اسمان صاف و ماهتابی بود شب نشینی عجب صفای داشت نقل مجلسیان ربابی بود جبر وزوری نبود و کشمکشی بودن و رفتن انتخابی بود همگی یار همدگر بودیم محتسب درغم شرابی بود گل زردی که گاه میرویید پیش چشمان ما گلابی بود کاهــگِل ، بوی زند ه گی میداد خاک بیگانه با خرابی بود خار را فرصت شعار نبود لاله ی سرخ ، انقلابی بود آه ای روزگار ! یادت باد یاد وقتی که عشق آبی بود \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Wed 12 Jan 2011 \|


	*غزل پیشمرگ* خوشا به من ، که برای تو میتوانم مرد و هرنفس به هوای تو میتوانم مرد الهی من سپرت ! تا بلا به تو نرسد برای دفع بلای تو میتوانم مرد به این خوشم که فقط پیش مرگ تو بشوم تو زنده باش به جای تو میتوانم مرد بگو بمیر و نگاهم کن و ببین که چسان به محض طرح صدای تو میتوانم مرد سخن گزاف نگفتم عزیزک دل من ! الهی من به فدای تو ، میتوانم مرد \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sun 12 Dec 2010 \|


	چه کنم ؟ *چه کنم ؟* پشت چشمان قشنگت به خدا دق شده ام داغ داغ است دلکم، عين شقايق شده ام چه کنم ؟ لحظه شماری شده برنامه من خسته و له شده ی چرخ دقايق شده ام کارمن گوشه نشينی شده و خاموشی باهمه در صدد قطع علايق شده ام چه بخواهم چه نخواهم ، همگی ميبينند مثل آيينه سخنگوی حقاِيق شده ام اين چه آشوب عجيبيست ؟ خدا خير کند نکند باز که پيرانه سر عاشق شده ام ؟!! \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Wed 1 Dec 2010 \|


	ای آبگینه ها *ای آبگینه ها !..* گــُـل بوده ودریغ ، که پرپر شــــــده دلم بر شانه های باد شنـــاور شــده دلم باغی بلا رسیده و آتشـــگرفته است با یک کویر ِ داغ ، برابر شده دلم سرسبز بود و قصه ی شاداب زندگی حالا ولی روایتی دیگر شده دلم چون مشعلی به داغ خودش شعله میکشد درشعله های خویش مکرر شده دلم زخم است وزخم وزخم وفقط زخم وزخم وزخم آما جگــــاه دشنه و خنجــر شده دلم () ای آبگینه ها ! که زلالید وبی غبار ازریشه ی شماست ، مکدر شده دلم جزآیه های یاس تلاوت نمیکند خالی زپشتوانه باور شده دلم پرخاش بر مشــّیت ِ الله میکند ناراض از حواله ی داور شده دلم ابلیس در حوالی او پرسه میزند خندان ِ این خیالی که : کافر شده دلم () اما خطر به گرد خیا لش نمیرسد سرمایه ی هزار دلاور شده دلم 12 /2/ ۸۹ \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sun 24 Oct 2010 \|


	درنبود یک دوست درنبود یک دوست * چقدر دردناک است ، چقدر تکان دهنده است که در صبحگاه یکی از همین روزهای عادی خدا ، بیخیال مصروف انجام کار های روزمره باشی که باشنیدن صدای زنگ تلیفون وقتی بگویی بفرمایید ، ناگهان صدای بغض آودی از آنطرف خط ترا با یکی دیگر از تلخترین واقعیت ها مواجه سازد و تو بشنوی که یکی از دیرینه ترین دوستانت را ازدست داده ای. وباز چقدر دردناک است که در مراسم عزاداری آن یار دیرین ، درحالیکه هنوز فقدانش را نمیتوانی باورکنی ،از توبخواهند زبان به سخن بگشایی ودرمورد او حرف بزنی. باور کنید خیلی دردناک است در نبود دوستی که بیش از چهل سال بااو آشنا بوده ای و پُرماجراترین سالهای جوانی را بااو پیوسته و پُردغدغه ترین سالهای میانسالی رابا او گاه وبیگاه محشور بوده ای سخن بزنی . آن دوست نازنین من ، وآن یار خلوتهای عارفانه ی پدر مرحوم بزرگوارم ، روانشاد استاد سعادتملوک تابش بود. دانشی مردی فرهیخته ، سخنوری استاد، محققی چیره دست، نویسنده ی توانا ،اندیشمندی متبحر، درویش مشربی اهل سلوک ومسلمانی متعهد ، آگاه ومتقی . گنجینه ی در فراموشخانه ی زمان وزمانه ی که پلشتی های بازاری سیاست از درودیوار آن سرازیر است . عزلت گزینی که بانخوتی درویشانه ، پشت پا بر مظاهر عوامفریب زمان وزمانه ما زده بود و دنیایش را در پهنای بیکرانه ی دانش جستـــجو میکرد و باپاروی قـــــــلم ، سفینه ی دل دردمندش را به موج سواری بر دریای معرفت الهی واداشته بود. تابش ، باچشمهایش شاعرانه مینگریست ، با مغزش فیلسوفانه میاندیشید و با دلش عارفانه عشق میورزید. نگاه زیبا پسندانه ی یک شاعر ، اندیشه ژرف یک متفکر و دل مشتاق یک سالک طریقت آشنا را با خود داشت. او ، از پیشکسوتان شعر نو کشور مان بود. مطالعاتی عمیق در حکمت و فلسفه داشت ودر عرفان نظری از آگاهان بلا منازعه عرصه عرفان وتصوف بود. او ، از فرهیختگان بی دستاورد نبود، هم محضرش به دیگران فیض رساند و هم از قلمش بیش از ده ها اثر به جای مانده است ؛ و خدا میداند به چه مقدار دیگر از کارهای ناتمام در برنامه داشته است که متاسفانه اجل مهلتش ندادو به رحمت ایزدی پیوست. ...و دریغ از ما که مثل همیشه ، پیش از آنکه بدانیم چه گنجینه ی را در دسترس داریم ، همین چند روز پیش درمقابل چشمان ناباورمان اورا به خاک سپردیم و اینک باز ما مانده ایم و حسرت و دریغ و هول خلای وحشتناک عدم حضورش . رحلت اسف انگیز آن بزرگمرد اهل علم وادب را به همه ی اهل فرهنگ تسلیت عرض میکنم . روحش شاد ویادش گرامی باد. -------------------------------------------------------------------------------- *- متن سخنرانی کوتاه در مراسم فاتحه خوانی مرحوم س.م.تابش \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Wed 13 Oct 2010 \|


	*برای عمر* حیف شد ، روزگار خوبی بود عـُمر ؟ آری ، بهار خوبی بود گرچه دشوار بود و شانه شکن حمل کردیم ! بار خوبی بود مدفن عشق بود وگور امید آری ، اما مزار خوبی بود مرگ تدریجی ی اگرهم بود باهمه رنج ُ دار خوبی بود گرچه نوشی به غیر نیش نداشت خوش خط و خال ، مار خوبی بود بازی ی بود اگر که بُرد نداشت باختن را قـمار خوبی بود گرچه هرلحظه هی فرو میریخت بازهم آبشار خوبی بود ذره ذره اگرچه غفلت بود روی چشمم غبار خوبی بود مثل برق آمدو چو باد گذشت واقعا شهسوار خوبی بود قصه کوتاه و حرف آخر این: رویهمرفته یار خوبی بود \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Sat 4 Sep 2010 \|


	برکت .. *برکت از عمرت ببینی* اين چه کاری بود عزيز من ؟! خرا بی کرده ای ! شهر را با خنده های خود شرا بی کرده ای تار گيسو را به کلک باد بسپردی ، ببين زاهد چله نشين را هم ربابی کرده ای هر طرف گلبرگ ميبينم که ميافتد به خاک تا که لبهای قشنگت را گلابی کرده ای آسمان ، هنگام فردای قيامت کی کند آنچه تو امروز با چشمان آبی کرده ای برکت از عمرت ببينی ، ايکه شبهای مرا باطلوع ماهتابت ، آفتابی کرده ای 4 حمل 89 \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Thu 15 Apr 2010 \|


	غزلی برای بهار غزلی برای بهار بازکن پنجره هارا که بهار آمده است بوی کن زلف صبا را که بهار آمده است نازنین ! بغض چرا؟ لب بگشا و بسرا نغمه ی تن تننا را که بهار آمده است بر لب باغچه بشکن به هوای دل من شیشه ی حبس صدا را که بهار آمده است آسمان گستره ی ابر اجابت شده است سبز کن دست دعا را که بهار آمده است بگو: باغ است و بغل ، ماه عسل ، ماه حمل مگو دیماه خدارا ، که بهار آمده است * پرده ی نسترن و پنجه ی شیرین نسیم سازکن شعر سخارا که بهار آمده است \|+\| نوشته شده توسط سید ضیا’ الحق سخا در Mon 5 Apr 2010 \|